راهنمای كاربردی دستورالعمل بهسازی لرزه ای ساختمان های بنایی موجود (نشریه 363-3)

 دانلود فایل PDF راهنمای كاربردی دستورالعمل بهسازی لرزه ای ساختمان های بنایی موجود (نشریه 363-3)

 

شناخت وضع موجود

هدف از شناخت وضع موجود ساختمان، گردآوری اطلاعات لازم برای مدل سازی، تحلیل و ارزیابی رفتار لرزه ای ساختمان است این كار می تواند با دقت های متفاوت و صرف زمان و هزینه متناسب صورت گیرد  .بدین ترتیب انجام مطالعات شناخت وضع موجود در سطوح متفاوت، بر اساس گستره ی اطلاعاتی كه جمع آوری می شوند، امكان پذیر خواهد بود .

 

مراحل شناخت وضع موجود:

این مراحل شامل بازدید از محل و آشنایی اولیه با ساختمان، جمع آوری مدارك فنی و اطلاعات كلی ساختمان، بازرسی وضعیت موجود، شناسایی مشخصات مصالح و آزمایش ها می باشد.

 

آزمایش مصالح:

 

آزمایش برش ملات:

برای هر 300 مترمربع از سطح دیوارهای باربر انجام یك آزمایش برش ملات ضروری است. حداقل تعداد آزمایش ها در هر ساختمان 8 آزمایش است .محل دقیق انجام آزمایش ها باید توسط مهندس مسوول طرح بهسازی و با توجه به شرایط دیوار طوری تعیین شود كه آزمایش ها وضعیت كلی دیوارها را به نحو مناسبی مشخص نماید .در این خصوص لازم است به تغییرات كیفیت ملات و آجر دقت شود تا آزمایش های انجام شده نشان دهنده ی تعییرات احتمالی كیفیت مصالح باشند.

 

آزمایش میل مهارهای اتصال سقف به دیوار:

در صورت وجود میل مهار در محل اتصال دیوار و سقف، بایستی آزمایش كشش مستقیم و پیچش برای میل مهارها انجام گیرد . حداقل ده درصد از میل مهارهای موجود باید آزمایش شوند .حداقل تعداد آزمایش ها چهار عدد برای هر طبقه (دو آزمایش برای میل مهار در امتداد جهت تیر ریزی و دو آزمایش برای میل مهار عمود بر جهت تیر ریزی) است.

 

آزمایش مقاومت فشاری بتن كلا ف ها:

با استفاده از روش های مناسب آزمایشگاه ی نظیر استفاده از چكش اشمیت و یا مغزه گیری می توان مقاومت فشاری بتن كلاف ها را تعیین كرد .جهت افزایش دقت و سرعت آزمایش ها می توان از چند آزمایش مغزه گیری و تعداد بیش تری آزمایش چكش اشمیت به طور هم زمان استفاده كرد. تعداد نقاط مورد آزمایش و روش آن توسط مهندس مسوول بهسازی تعیین می شود.

 

ارزیابی

مراحل ارزیابی:

  • مشخص نمودن نوع ساختمان بنایی
  • مشخص نمودن نواقص ساختمان

 

مشخص نمودن نوع ساختمان:

مطابق دستورالعمل، ساختمان های مصالح بنایی به دو دسته ی ساختمان های مصالح بنایی سنتی و ساختما ن های مصالح بنایی كلاف دار تقسیم می شوند. مهم ترین تفاوت این دو نوع ساختمان در وجود یا عدم وجود سیستم كلاف بندی در سازه است . در صورتی كه نتایج بررسی های انجا م گرفته به شرح بند (1-5) نشان دهنده ی عدم وجود هرگونه سیستم كلاف بندی در ساختمان باشد، ساختمان بنایی در رده ی ساختمان های بنایی سنتی و در غیر این صورت در رده ی ساختمان های بنایی كلاف دار قرار می گیرد.

 

مشخص نمودن نواقص ساختمان:

نواقص ساختمان های بنایی در هفت موضع به شرح زیر ممكن است وجود داشته باشد:

 

1- مصالح (آجر و ملات):

كیفیت نامطلوب واحدهای بنایی، نداشتن شرایط حداقل كیفیت ملات

 

2- سیستم سازه ای ساختمان:

كامل نبودن مسیر بار، كافی نبودن مقاومت برشی ساختمان، عدم انسجام ساختمان و نداشتن سیستم ثانویه ی كمكی، نامنظمی در پلان، نامنظمی در ارتفاع، نامناسب بودن پی، ضربات متقابل ساختمان مجاور

 

3- دیوارهای باربر:

اجرای نامناسب واحدهای بنایی دیوارهای باربر، اجرای نامناسب درزهای قائم بین واحدهای بنایی، ناپایداری و نبود مقاوم خارج از صفحه دیوار، ارتفاع زیاد دیوار، طول زیاد دیوار، نبود تراكم در دیوار، فاصله ی كم بازشوها از انتهای دیوار، انفصال در دیوار، نبود اتصال مناسب دال به دیوار، نبود مقاومت در برابر نیروی رانش سقف

 

4- دال ها:

وزن زیاد دال، عدم انسجام سقف، كوتاهی طول تكیه گاهی تیرهای سقف، وجود بازشوهای بزرگ در دال، تغییرشكل زیاد دال

 

5- اتصالات اعضای سازه:

اتصال نامناسب دیوارهای متقاطع، ضعف اتصال بین دیوارهای باربر و دال، ضعف اتصال تیغه و دیوار باربر

 

6- اجزای غیر سازه ای:

ضعف دیوارهای غیر باربر و تیغه ها، ضعف نمای ساختمان، ضعف جان پناه، ضعف دودكش

 

7- كلاف ها:

كیفیت نامناسب مصالح كلاف بتنی، وضعیت نامناسب اتصالات اجزای كلاف، وجود انفصال در كلاف، ضعف اتصال دیوار و كلاف

 

 

 

 

 

لطفا به این مطلب امتیاز دهید