مقاوم سازی ستون ساختمان قدیمی با استفاده از ژاکت بتنی

یکی از روش های مرسوم تقویت اعضای بتنی استفاده از روکش یا ژاکت بتنی می باشد. مقاوم سازی با ژاکت بتنی به‌ منظور افزایش سختی و مقاومت یکی از روش‌های متداول بهسازی لرزه‌ای و مقاوم‌ سازی ساختمان به شمار می آید. در این میان می‌توان به ژاکت بتنی به‌عنوان یکی از این روش‌ ها اشاره نمود. ژاکت بتنی شامل لایه‌ ای بتن، میلگردهای طولی و خاموت های بسته می‌ باشد.

در این روش المان هایی که دارای ضعف باربری می باشند با اضافه کردن آرماتورهای طولی و اجرا برشگیر فولادی و قالب بندی و اجرای بتن ریزی مجدد بهسازی می شوند. مزیت این روش نسبت به سایر روش های مقاوم سازی متداول گستردگی استفاده از آن در همه ی بخش های سازه می باشد. به طور مثال مقاوم سازی فونداسیون را نمی توان با ژاکت فولادی انجام داد یا به ندرت می توان در مقاوم سازی دیوار برشی از ژاکت فولادی استفاده کرد.

هدف از مقاوم سازی با ژاکت بتنی

هدف از اجرای این روش، کاهش قابلیت تغییر شکل اعضای ناکارآمد است، چراکه این اعضا در شرایط طراحی و مطابق واکنش‌ های ساختمان به وضعیت حدی تعیین‌ شده خود نخواهند رسید. ژاکت‌ های بتن آرمه زمانی به‌کار می‌ روند که اعضای سازه‌ ای دچار آسیب‌ دیدگی شدید شده باشند یا مقاومت لرزه‌ ای آنها ناکافی باشد. در صورت امکان، ژاکت بتنی دور تا دور اجزای سازه‌ ای و در غیر این صورت در یک یا چند وجه آنها اجرا می‌شود.

مزایای  استفاده از ژاکت بتنی

  1. امکان اصلاح کلیه مشکلات سختی و مقاومتی در قابهای بتنی بطور همزمان
  2. اصلاح اتصالات در قابها
  3. افزایش مقاومت برشی
  4. افزایش مقاومت خمشی
  5. افزایش سختی جانبی
  6. امکان اصلاح باربری ثقلی ستونها
  7. سهولت ایجاد پیوستگی بین اعضا
  8. عدم نیاز به پوشش ضد حریق

 

معایب استفاده از ژاکت بتنی

  1. افزایش وزن قابل توجه در سازه
  2. افزایش ابعاد تیر و ستونها و کاهش فضای مفید
  3. زمان زیاد برای اجرای طرح
  4. هزینه نسبتا زیاد
  5. نیاز به قالب بندی و عملیات اجرایی متعدد
به اشتراک بگذارید:

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Insert math as
Block
Inline
Additional settings
Formula color
Text color
#333333
Type math using LaTeX
Preview
\({}\)
Nothing to preview
Insert