4 روش تقویت و مقاوم سازی بتن کم مقاومت

4 روش تقویت و مقاوم سازی بتن کم مقاومت

بتن به عنوان یکی از رایج‌ترین مصالح ساختمانی، نقش مهمی در افزایش استحکام سازه و مقاومت بالای آن دارد. با این وجود، در برخی از مواقع مقاومت حاصل از نتایج آزمایشگاه بتن کمتر از فرضیات طراحی سازه بتنی است که در نقشه‌ها و مشخصات فنی هر پروژه، درج شده‌اند. در این شرایط، با مقاومت کم بتن روبرو هستیم که نیاز به تقویت دارد. مقاوم سازی بتن کم مقاومت با راهکارهای مختلفی امکان پذیر است و می‌توان آن را برای انواع ساختمان‌ها، سازه‌های عمرانی مانند پل، سد و … اجرا کرد. تقویت بتن با مقاومت پایین، نه تنها عملکرد بتن را چندین برابر بهبود می‌بخشد؛ بلکه به افزایش دوام سازه نیز کمک شایانی کند.

6 دلیل کم بودن مقاومت بتن حاصل از نتایج آزمایشگاه بتن

کمبود مقاومت بتن بر اساس نتایج آزمایشگاهی، می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد. اگر مقاوم سازی بتن کم مقاومت در همان مراحل اولیه انجام نشود، احتمال بروز مشکل در کل سازه وجود دارد. این در حالی است که دلایل زیر می‌توانند مقاومت بتن حاصل از نتایج آزمایشگاه را از میزان مورد انتظار، کاهش دهند:

6 دلیل کم بودن مقاومت بتن حاصل از نتایج آزمایشگاه بتن

1. عدم رعایت نسبت آب به سیمان (W و C) در بتن

مهم‌ترین و تاثیرگذارترین عامل در تعیین مقاومت نهایی بتن، نسبت آب به سیمان یا همان W و C است. برای انجام واکنش شیمیایی هیدراتاسیون سیمان، تنها مقدار مشخصی آب نیاز است. هرگونه آب مازاد بر این مقدار، پس از تبخیر، حباب‌ها و فضاهای خالی مشابه با لوله‌های مویین در ساختار خمیر سیمان ایجاد می‌کند. این تخلخل به شدت یکپارچگی بتن را از بین برده و مقاومت فشاری آن را به طرز چشمگیری کاهش می‌دهد.

2. ویبره ناکافی یا ویبره بیش از حد بتن

یکی از دلایل کم بودن مقاومت فشاری بتن، تراکم پایین آن است. این موضوع معمولا به علت ویبره نامناسب بتن رخ می‌دهد که باعث خارج نشدن هوای محبوس در داخل بتن شده و منجر به ایجاد حفرات بزرگ و پدیده کرموشدگی خواهد شد. در نقطه مقابل آن، ویبره بیش از حد بتن باعث جدا شدن دانه‌ها شده و این یعنی سنگدانه‌های درشت به دلیل وزن بیشتر به پایین قالب سقوط می‌کنند و شیره بتن و آب، روی سطح می‌آیند. در هر دو حالت، بتن با مقاومت بسیار پایین و غیریکنواخت تولید می‌شود.

3. اضافه کردن آب یا مواد افزودنی به بتن در کارگاه

یکی از تخلفات رایج در کارگاه‌های عمرانی، افزودن آب به تراک میکسر برای افزایش روانی بتن و سهولت در پمپاژ آن است. همانطور که گفته شد، این کار مستقیما نسبت آب به سیمان را برهم می‌زند. همچنین اضافه کردن خودسرانه و بدون محاسبه مواد افزودنی مانند فوق روان کننده های بتن می‌تواند زمان گیرش بتن را مختل کرده و مقاومت نهایی را به شدت دچار افت کند.

اضافه کردن آب یا مواد افزودنی به بتن در کارگاه

4. رعایت نکردن حداقل و حداکثر دمای مجاز تولید، اختلاط و بتن ریزی

دمای مناسب، تاثیر بسیار مهمی بر کیفیت سخت شدن بتن و مقاومت آن دارد. بتن ریزی در شرایطی که دما بسیار بالا باشد، باعث تبخیر سریع آب شده و ترک‌های حرارتی و انقباضی زیادی را به وجود می‌آورد. این در حالی است که اگر دمای بتن پیش از رسیدن به مقاومت اولیه پایین باشد، آب درون بافت بتن یخ می‌زند. یخ زدن نیز همراه با افزایش حجم 9 درصدی بوده که می‌تواند باعث متلاشی شدن بتن شود.

5. کیورینگ یا عمل آوری نامناسب بتن

فرآیند کسب مقاومت بتن با خشک شدن تفاوت دارد. بتن برای سخت شدن نیاز به واکنش شیمیایی با آب دارد. اگر پس از بتن‌ریزی، شرایط رطوبتی و دمایی مناسب (کیورینگ) در روزهای اولیه حفظ نشود، واکنش هیدراتاسیون ناقص مانده و متوقف می‌شود. بتنی که به درستی عمل آوری نشود، هرگز به مقاومت مندرج در نقشه‌ها نخواهد رسید و سطح آن به سرعت دچار ترک‌خوردگی و پوسته شدن می‌شود.

6. کیفیت پایین مصالح مصرفی در ساخت بتن

کیفیت مواد اولیه‌ای که برای ساخت بتن استفاده می‌شوند، نقش بسیار مهمی در مقاومت نهایی دارد. یکی از دلایل نیاز به مقاوم سازی بتن با مقاومت پایین، پایین بودن کیفیت مواد اولیه است. سنگدانه‌های آلوده، سیمان فاسد و تاریخ گذشته، آب کم کیفیت و شور، همگی می‌توانند باعث بروز مشکل در ساختار بتن شوند و حتی اختلال در گیرش سیمان به وجود آورند.

بتن کم مقاومت و نقش دستگاه نظارت و مهندس ناظر پروژه

زمانی که شیت‌های آزمایشگاهی، مقاومت کم فشاری بتن در یک بخش از سازه را کمتر نشان می‌دهند، دستگاه نظارت و مهندس ناظر پروژه باید در خط مقدم تصمیم گیری قرار بگیرند. ناظر پروژه موظف است که دستور مغزه گیری بتن را صادر کند تا وضعیت بتن دقیق‌تر مشخص شود. اگر همچنان، نتیجه آزمایش مناسب نبود، می‌بایست با همکاری طراح سازه و ساختمان، مقاوم سازی بتن کم مقاومت را انجام داد.

بتن کم مقاومت و نقش دستگاه نظارت و مهندس ناظر پروژه

ناظر پروژه می‌بایست از طریق مکاتبه رسمی، نتایج آزمایشگاه را به طراح و محاسب سازه ارسال کند. وظیفه ناظر این است که از طراح سازه بخواهد تا مدل نرم افزاری ساختمان یا سازه عمرانی را مجددا باز کرده و به جای مقاومت فرضی اولیه، مقاومت بدست آمده را اعمال کند. این فرآیند برای تحلیل دقیق مقاومت بتن، اهمیت بسیار زیادی دارد. طراح می‌بایست سازه را با شرایط جدید کنترل و تحلیل مجدد کند و اگر در نهایت، مقاومت فشاری بتن کم بود؛ می‌توان با اقدامات تخصصی برای مقاوم سازی بتن با مقاومت پایین، شاهد افزایش مقاومت نهایی بود.

آیا بتن با مقاومت مشخصه پایین نیاز به مقاوم سازی دارد؟

نیاز یا عدم نیاز به مقاوم سازی بتن کم مقاومت، نیازمند بررسی توسط مهندس محاسب است. طراح و محاسب سازه، می‌بایست بر اساس مقاومت فشاری بدست آمده بتن، مجدد آن را تحلیل کنند تا مشخص شود که آیا بتن نیاز به مقاوم سازی دارد یا خیر. در برخی از مواقع، افت مقاومت جزئی در بتن باعث ناپایداری سازه نمی‌شود و طراحی با بررسی دقیق مدل، متوجه می‌شود که می‌توان با همان بتن ضعیف، شاهد تحمل بارهای وارده بود.

در برخی از مواقع، مقاومت کم بتن می‌تواند باعث اختلال در ظرفیت باربری و ایمنی سازه شود. در این شرایط، طراح می‌بایست مشخص کند که کدام عضو بتنی نیاز به مقاوم سازی دارد تا استحکام سازه حفظ شود. عضوهایی که برای مقاوم سازی بتن کم مقاومت در نظر گرفته می‌شوند شامل تیر، دال بتنی، فونداسیون، ستون و دیوارهای برشی هستند که بر اساس نیاز، می‌توان هر کدام را مقاوم سازی کرد.

مزایای تقویت بتن با مقاومت پایین به روش FRP

یکی از روش‌های مقاوم سازی بتن کم مقاومت، استفاده از FRP است. این سیستم از ترکیب پلیمرهای مسلح شده با الیاف شیشه تشکیل شده که با رزین‌های اپوکسی، روی بتن و مصالح بتنی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این ترکیب کامپوزیتی، مقاومت فشاری بتن را چندین برابر افزایش داده و باعث افزایش استحکام و دوام نهایی آن می‌شود. مهم‌ترین مزایای تقویت بتن با مقاومت پایین با این روش شامل:

مزایای تقویت بتن با مقاومت پایین به روش FRP

  • نسبت مقاومت به وزن بسیار بالا: الیاف FRP چندین برابر فولاد مقاومت کششی دارند اما وزن آن‌ها تقریبا ناچیز است.
  • عدم تغییر در معماری و ابعاد مقطع: ضخامت لایه‌های FRP معمولا در حد چند میلی‌متر است، بنابراین فضاهای معماری و ابعاد ستون‌ها و تیرها تغییری نمی‌کند.
  • مقاومت مطلق در برابر خوردگی: بر خلاف فولاد، الیاف FRP در محیط‌های اسیدی، شیمیایی و رطوبتی دچار زنگ‌زدگی نمی‌شوند.
  • سرعت اجرای خیره‌کننده: نصب سیستم FRP بسیار سریع‌تر از روش‌های سنتی است و نیازی به ماشین‌آلات سنگین ندارد.
  • محصورکنندگی بی‌نظیر برای ستون‌ها: با دورپیچ کردن ستون‌های دارای بتن ضعیف با الیاف FRP، پدیده محصورشدگی رخ می‌دهد که مقاومت فشاری ستون را به شکل شگفت‌انگیزی ارتقا می‌دهد.

مقاوم سازی بتن با مقاومت پایین  با کاشت آرماتور و اجرای ژاکت بتنی

مقاوم سازی بتن با مقاومت پایین به روش ژاکت بتنی، یکی از سنتی‌ترین و قابل اعتمادترین روش‌ها برای تقویت بتن‌های ضعیف است. در این تکنیک، ابتدا می‌بایست سطح بتن قدیمی تیر یا ستون مضرس شود. سپس آرماتورها با چسب اپوکسی در بتن کاشته می‌شوند. آرماتوربندی جدید پیرامون عضو نیز انجام شده و یک لایه بتن جدید خودتراکم و میکروبتن با مقاومت بالا، در دور ستون ریخته خواهد شد.

مقاوم سازی بتن با مقاومت پایین  با کاشت آرماتور و اجرای ژاکت بتنی

ژاکت بتنی مستقیما باعث افزایش ضخامت عضو بتنی می‌شود و از همین جهت، مقاومت فشاری آن را افزایش می‌دهد. سازگاری خوب ژاکت بتنی با مصالح جدید و مقاومت عالی در برابر حرارت و آتش سوزی، از ویژگی‌های مثبت آن است؛ اما این روش در مقایسه با FRP، وزن سازه را افزایش می‌دهد و نیاز به ابعاد معماری ستون‌ها و تیرها دارد. فرآیند اجرای نسبتا سخت و عمل آوری طولانی، از محدودیت‌های این روش مقاوم سازی بتن کم مقاومت هستند.

مقاوم سازی بتن کم مقاومت به روش اجرای ژاکت فولادی

مقاوم سازی بتن کم مقاومت به روش اجرای ژاکت فولادی، سال هاست که مورد توجه مهندسان قرار می‌گیرد. این روش می‌تواند ظرفیت باربری را بدون افزایش قابل توجه ابعاد عضو بتنی، افزایش دهد. برخلاف ژاکت بتنی که نیازمند عمل آوری بتن است، در ژاکت فولادی تنها از قطعات فولادی مانند ورق‌های فولادی، نبشی‌ها و تسمه‌ها استفاده می‌شود.

این قطعات فولادی با استفاده از بولت‌های مهاری به بتن متصل می‌شوند. سپس فضای خالی بین فولاد و بتن، با کمک گروت‌های پایه سیمانی و اپوکسی منبسط شونده پر می‌شود تا انتقال نیرو، به درستی انجام شود. اجرای صحیح ژاکت فولادی، باعث افزایش مقاومت برشی، خمشی و محوری به صورت همزمان می‌شود. از طرفی قالب بندی و توقف طولانی مدت پروژه به علت عمل آوری بتن در این روش وجود ندارد.

مقاوم سازی بتن کم مقاومت به روش اجرای ژاکت فولادی

البته این روش دارای معایب و محدودیت‌هایی نیز هست. مقاطع فولادی مستعد خوردگی و زنگ زدگی هستند و نیاز به پوشش‌های محافظ دارند. همچنین مقاومت آن‌ها در برابر آتش‌سوزی پایین است و الزاما باید با مواد ضدحریق پوشانده شوند. جابجایی قطعات سنگین فولادی در طبقات نیز دشواری‌های اجرایی خود را دارد.

تقویت بتن کم مقاومت به روش مقاوم سازی FRCM

یکی از روش‌های نوین دیگر برای مقاوم سازی بتن کم مقاومت، روش مقاوم سازی FRCM است که نسل جدیدی از مواد مرکب می‌باشد. این سیستم شباهت زیادی با FR دارد؛ اما با این تفاوت که در FRCM به جای اینکه از رزین‌های پلیمری و شیمیایی استفاده شود، ملات‌های پایه سیمانی با مقاومت بالا به عنوان ماتریس چسباننده الیاف مورد استفاده قرار می‌گیرند.

برای تقویت بتن با مقاومت پایین به روش FRCM ابتدا می‌بایست یک لایه سیمان روی سطح اعمال شود. سپس الیاف شیشه درون لایه سیمانی قرار می‌گیرند و مجدد لایه سیمانی روی سطح بتنی اجرا خواهد شد. این فرآیند، منجر به افزایش مقاومت بتن شده و می‌تواند آسیب‌های احتمالی را به حداقل برساند. مهم‌ترین مزایای این روش مقاوم سازی بتن کم مقاومت شامل:

  • مقاومت حرارتی بسیار بالا: به دلیل استفاده از ملات سیمانی به جای رزین، این سیستم در برابر حرارت و آتش‌سوزی مقاومت ذاتی فوق‌العاده‌ای دارد و نیازی به پوشش ضدحریق ندارد.
  • سازگاری با سطوح مرطوب: بر خلاف رزین‌های اپوکسی که روی بتن خیس عمل نمی‌کنند، ملات‌های سیمانی FRCM به راحتی روی سطوح مرطوب اجرا می‌شوند.
  • قابلیت تنفس‌پذیری سازه: این سیستم اجازه خروج بخار آب از داخل بتن را می‌دهد و برای سازه‌های تاریخی یا سازه‌هایی که در معرض رطوبت دائم هستند بسیار ایده‌آل است.

مقایسه مزایا و معایب روش‌های مقاوم سازی بتن با مقاومت پایین

هر یک از روش‌های مقاوم سازی بتن با مقاومت پایین، تاثیر متفاوتی روی استحکام سازه دارند. از نظر بودجه بندی و جزئیات اجرایی نیز با یکدیگر متفاوت‌اند و همین موضوع، نیاز به تحلیل دقیق‌تر برای انتخاب بهترین روش را افزایش می‌دهد. در جدول زیر، دقیق‌تر مزایا و معایب و جزئیات هر یک از روش‌های مقاوم سازی بتن کم مقاومت را بررسی می‌کنیم:

روش مقاوم سازی مکانیزم اصلی عملکرد مزایای سازه‌ای مزایای اجرایی معایب فنی معایب اجرایی تاثیر بر ابعاد سازه تاثیر بر وزن سازه مقاومت در برابر آتش سرعت اجرا
FRP افزایش مقاومت و محصورشدگی با الیاف پلیمری افزایش مقاومت خمشی، برشی و محوری؛ بهبود شکل‌پذیری؛ محصورکنندگی عالی نصب سریع، ضخامت کم، بدون نیاز به قالب‌بندی حساسیت به دما و آتش؛ رفتار ترد در برخی شرایط؛ وابستگی به کیفیت چسبندگی نیاز به سطح آماده‌سازی دقیق؛ اجرای حساس به رطوبت و دما؛ نیاز به نیروی متخصص بسیار کم؛ تغییرات در حد میلی‌متر بسیار کم ضعیف؛ نیازمند پوشش ضدحریق بسیار سریع
ژاکت بتنی افزایش مقطع و مشارکت بتن و آرماتور جدید افزایش زیاد سختی و ظرفیت باربری؛ بهبود عملکرد لرزه‌ای؛ یکپارچگی مناسب مصالح در دسترس؛ عملکرد قابل اعتماد؛ مقاومت حرارتی خوب افزایش وزن و ابعاد؛ نیاز به اتصال مناسب به عضو قدیم قالب‌بندی، آرماتوربندی و عمل‌آوری زمان‌بر؛ اختلال زیاد در بهره‌برداری زیاد؛ افزایش محسوس ابعاد زیاد؛ افزایش بار مرده بسیار خوب کند
ژاکت فولادی محصورسازی و افزایش ظرفیت با ورق و نبشی فولادی افزایش سریع ظرفیت محوری و برشی؛ مناسب برای تقویت موضعی نصب نسبتاً سریع؛ عدم نیاز به کیورینگ؛ ضخامت کمتر از ژاکت بتنی خطر خوردگی؛ نیاز به حفاظت در برابر حریق؛ احتمال کمانش موضعی حمل و نصب دشوارتر؛ نیاز به جوشکاری و پیچ و مهره دقیق متوسط؛ افزایش ابعاد کمتر از بتن متوسط تا زیاد به علت وزن بالای فولاد ضعیف نیازمند پوشش متوسط

برآورد هزینه مقاوم سازی بتن کم مقاومت

یکی از دغدغه‌های اصلی کارفرمایان برای مقاوم سازی بتن کم مقاومت، هزینه‌ای است که می‌بایست برای آن پرداخت کنند. به طور کلی، نمی‌توان عدد ثابتی را برای تقویت بتن با مقاومت پایین در نظر گرفت؛ چرا که شرایط پروژه و طرح مقاوم سازی بتن، هر دو می‌توانند دو عامل اصلی قیمت گذاری باشند.

برآورد هزینه مقاوم سازی بتن کم مقاومت

قیمت مصالح استفاده شده برای مقاوم سازی نیز روز به روز در حال تغییر هستند و این یعنی، می‌بایست قیمت روز مقاوم سازی با مقاومت پایین را استعلام گرفت. در مجموع هزینه نهایی مقاوم سازی بتن با مقاومت پایین از ترکیب مصالح استفاده شده و دستمزد اجرایی شکل می‌گیرد. در ادامه پارامترهای موثر روی قیمت نهایی مقاوم سازی بتن را بررسی می‌کنیم:

  • روش انتخابی: هر یک از روش‌های انتخابی برای مقاوم سازی بتن کم مقاومت مانند FRP، FRCM و کاشت آرماتور و اجرای ژاکت فولادی، نیازمند مصالح متفاوتی‌اند که روی هزینه مقاوم سازی تاثیر می‌گذارند.
  • هزینه تامین مصالح تخصصی: بخشی از هزینه‌های مقاوم سازی بتن، مربوط به مصالح تخصصی استفاده شده است. ترکیب الیاف، مقاطع فولادی، چسب‌های کاشت، گروت‌ها و ملات‌های ترمیمی، همگی می‌توانند روی هزینه نهایی موثر باشند.
  • هزینه دستمزد اجرایی: هزینه دستمزد مقاوم سازی بتن با مقاومت پایین، تجهیز کارگاه‌ها و هزینه مربوط به خدمات مهندسی، همگی موثر روی هزینه نهایی هستند. بدیهی است که شرایط و دسترسی پروژه، می‌توانند روی هزینه نهایی تاثیرگذار باشند.
  • میزان مقاومت بتن: عامل اصلی و مهمی که هزینه مقاوم سازی بتن کم مقاومت را تغییر می‌دهد، میزان مقاومت بتن است. تفاوت بین مقاومت واقعی و مقاومت در نظر گرفته شده در مشخصات فنی، تعیین کننده روش مناسب مقاوم سازی و هزینه نهایی هستند.
  • نوع عضو آسیب دیده و نیازمند مقاومت: تقویت بتن با مقاومت پایین برای عضوهای مختلفی از جمله تیر، فونداسیون و ستون‌ها انجام می‌شود. بسته به نوع عضو آسیب دیده، روش انتخابی نیز می‌تواند متفاوت باشد و هزینه نهایی تغییر می‌کند.

خدمات طراحی و مقاوم سازی بتن کم مقاومت

مقاوم سازی بتن کم مقاومت، نیاز به تحلیل دقیق سازه از سوی مهندسان حرفه‌ای دارد. هر قدم از این تحلیل، تاثیر مستقیمی در نتیجه مقاوم سازی و استحکام نهایی بتن دارد. از همین جهت، می‌بایست قبل از تصمیم گیری برای تقویت بتن با مقاومت پایین، با مهندسان و کارشناسان حرفه‌ای تماس بگیرید.

کارشناسان مقاوم سازی افزیر، با سال‌ها تجربه و بهره گیری از علم روز، آماده ارائه پلن دقیق برای تقویت بتن هستند. کافیست که نتایج آزمایشگاه برای مقاومت فشاری بتن ارسال شوند تا کارشناسان ما در مورد بهترین روش مقاوم سازی بتن با مقاومت پایین تصمیم گیری کنند و خدمات طراحی و مقاوم سازی را نیز متناسب با پروژه شما انجام دهند.

امتیاز دهید
اشتراک گذاری مقاله:
تیم تحریریه افزیر
تیم تحریریه افزیر

این محتوا توسط تیم مجرب تولید محتوا افزیر تولید و منتشر شده است.

پرسش و پاسخ
نظر خود را درج کنید..

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *