خانهبتن‌های توانمندبتن مقاوم در برابر خوردگی

بتن مقاوم در برابر خوردگی چیست؟

بتن‌های مقاوم در برابر خوردگی، نسبت به بتن‌های معمولی از طرح اختلاط خاص‌تری برخوردار هستند. در طراحی و ساخت این نوع از بتن، علاوه بر اجزای اصلی تشکیل‌دهنده بتن، از افزودنی‌های پودری چون دود سیلیس،سرباره دانه بندی‌شده کوره انفجار، خاکستر بادی و پزولان‌های طبیعی و همچنین افزودنی‌های بازدارنده خوردگی که معمولا بر پایه کلسیم نیترات و آمینو اسیدها هستند، استفاده شده است. بتن‌های مقاوم در برابر خوردگی، به دلیل ترکیبات ویژه ذکر شده، از ویژگی نفوذ ناپذیری برخوردار است. پس می‌تواند از نفوذ عوامل خوردنده به بتن نیز جلوگیری کند. بنابراین این نوع از بتن‌ها نسبت به بتن‌های معمولی از عمر مفید بالاتر و مدت زمان تعمیر و نگه‌داری طولانی‌تری برخوردار هستند. آسیب‌های ناشی از خوردگی بتن می‌تواند ناشی از نفوذ کلریدها، نمک‌ها و دی‌اکسید کربن به داخل بتن پدیدار شود. این نوع از آسیب‌ها منجرب به از بین رفتن و خورده شدن رویه (کاور – روکش) بتن‌می‌شود. همچنین با مرور زمان عمق آسیب بیشتر شده و کلریدها،نمک‌ها و دی اکسید کربن نیز به عمق نفوذ کرده و منجرب به خورده شدن میلگردهای تقویتی نیز می‌شوند. چنین عضو آسیب‌دیده‌ای از عملکرد و رفتار مناسبی برخوردار نبوده و حتی گاهی نمی‌توانند ظرفیت باربری مورد نیاز را تامین کنند. بتن‌های مورد استفاده در سازه‌های هیدرولیکی،جاده‌ها،پل‌ها و سازه‌هایی در نزدیکی آب شور دریا معمولا چنین آسیب‌هایی را به مرور زمان تجربه می‌کنند. بدین منظور برای جلوگیری از چنین آسیب‌های زیان‌آوری می‌توان از بتن مقاوم در برابر خوردگی استفاده نمود.

ویژگی‌ها


  • مقاوم در برابر خوردگی ناشی از نفوذ کلریدها‌‌، نمک‌ها و دی‌ اکسید کربن
  • قابلیت موینگی کم به دلیل استفاده از مواد هوازا
  • جذب آب بسیار پایین به دلیل استفاده از مواد افزودنی کاهنده شدید آب یا با استفاده از سیمان‌های ترکیبی
  • کارایی بالا به دلیل استفاده از فوق روان‌کننده‌ها
  • افزایش عمر مفید سازه
  • افزایش زمان نگهداری و تعمیر
  • چگالی بالا

کاربردها


  • سازه‌هایی که در معرض آب‌های شور، نمک‌های یخ‌زدا و کلریدها قرار دارند.
  • جاده‌سازی
  • پل سازی
  • بنادر
  • اسکله‌ها
  • سدها
  • پارکینگ‌ها
  • مخازن

مبانی طرح اختلاط

مواد تشکیل دهنده توضیحات نسبت های اختلاط
سنگدانه هر گونه ترکیب از سنگدانه‌های با کیفیت قابل استفاده می‌باشد. سنگدانه‌ها با هر اندازه قابل استفاده است.
سیمان هرگونه سیمانی که الزامات محلی را برآورد کند ، قابل استفاده است. حجم خمیر سیمان را تا آنجا که ممکن است با توجه به روش بتن‌ریزی تعیین گردد.
افزودنی معدنی دوده سیلیس، خاکستر بادی، سرباره دانه‌بندی شده کوره انفجار، پزولان‌های طبیعی

(محصول ™DSP)

آب مصرفی آب مورد استفاده در بتن باید شرب و بازیافت شده باشد. همچین باید الزامات مربوط به محتوا ریزدانه ‌را رعایت کند.

نسبت آب به سیمان کمتر از 0.46

( 0.46>W/C )

افزودنی شیمیایی – الزامات فوق‌روان‌کننده‌ها بسته به نوع محل بتن‌ریزی و مقاومت اولیه تعیین می‌گردد.

– افزودنی‌ کاهنده و  بازدارنده خوردگی

– حباب هوا ساز بتن

 – مقدار مصرف ابر روان کننده و فوق روان کننده بین 0.6 تا 1.5 درصد باشد.

(محصول ™HWR و محصول ™MWR)

– مقدار مصرف افزودنی‌های محدود کننده واکنش قلیایی – سیلیسی بین 10 تا 12 کیلوگرم بر متر مکعب

(محصول ™CIA)

(محصول ™AEA)

 

الزامات بتن ریزی و عمل آوری

– افزودنی عمل آوری بتن، با تشکیل غشا بر روی سطح بتن از ترک های پلاستیک و انقباضی بتن جلوگیری می کند.

افزودنی عمل آوری بتن پس از تراکم بتن استفاده گردد

(محصول ™CUC)

از چه محصولاتی استفاده می شود؟

محدود کننده واکنش قلیایی - سیلیسی-افزیر

افزودنی‌ کاهنده و  بازدارنده خوردگی

آیین‌نامه‌ها و مراجع

گالری تصاویر